'te her yıl yaklaşık 3,78 milyon ton gövdesi atığı ortaya çıkıyor. Bu atıkların yalnızca yüzde 1'inin değerlendirilmesi, yılda yaklaşık 37 bin 800 ton muz lifi elde edilmesine olanak tanıyor. Üretim sürecinde hasattan sonra geride kalan muz gövdeleri toplanarak temizleniyor ve özel makinelerle işleniyor. Gövdenin içindeki uzun liflerin ayrılması ve kurutulmasının ardından, bu lifler çeşitli kullanım alanlarına yönelik işleniyor.

Yaklaşık 5 ila 8 muz bitkisinden 1 kilogram elde edilebiliyor. Muz lifleri, sadece ip veya basit el işi ürünlerinde değil, aynı zamanda Bangladeş'te geleneksel sari kıyafetler, perdeler, paspaslar, sepetler, çantalar, ambalaj malzemeleri ve çeşitli dekoratif ürünlerin yapımında da kullanılıyor. Lifin ipeğe benzer yumuşak yapısı, tekstil sektöründeki kullanımını artırıyor.

Yerel üreticiler, muz lifini kalitesine göre kilogram başına yaklaşık 180 ila 600 taka arasında satabiliyor. Ülkede bazı işletmeler, yüzlerce küçük üreticiden lif toplarken, evlerinde lif örerek ek gelir sağlayan kadınlar da bulunuyor.

Bir araştırmaya göre, muz lifinin ticari ölçekte geliştirilmesi halinde Bangladeş'in yıllık ihracat geliri 94 milyon doları aşabilir. Şu anda ise ülkenin muz lifi ihracatından elde ettiği gelir yaklaşık 1,5 milyon dolar seviyesinde. Muz lifinin piyasa fiyatı, Bangladeş'in önemli ihraç ürünlerinden jüt lifinin iki katından fazla olabiliyor. Ayrıca, muz hasadından geride kalan gövdelerden elde edilen liflerin işlenmesi, yeni alanı açılmasına gerek kalmadan ekonomik değer yaratılmasını sağlıyor. İşlem sonunda kalan organik malzeme ise solucan gübresine dönüştürülerek tarımda yeniden kullanılıyor. Böylece muz hasadından kalan gövdelerin büyük bir kısmı ekonomik değere dönüştürülüyor.