Avustralya'da 18. yüzyılda getirilen dikenli incir kaktüsleri, tarım arazilerini istila ederek büyük bir ekolojik soruna yol açtı. İlk olarak 1788 yılında Kaptan Arthur Phillip liderliğindeki filo tarafından Brezilya'dan getirilen Opuntia türü kaktüsler, 1840'lı yıllarda Yeni Güney Galler'deki Parramatta bölgesinde yaygınlaştırıldı. Çiftçiler, bu bitkileri hayvanları sınırlandırmak ve kurak dönemlerde yem kaynağı olarak kullanmayı umuyordu. Ayrıca, kaktüs yaprakları üzerindeki koşnil böceklerinin İngiliz ordusunun kırmızı üniformalarında kullanılan karmin boyasının elde edilmesinde de kullanılması planlandı.
Ancak, iklim koşullarına hızla uyum sağlayan kaktüsler, 1919 yılına gelindiğinde yılda yaklaşık 400 bin hektar alana yayılarak kontrol dışına çıktı. İstilacı türler nedeniyle 40.000 kilometrekarelik tarım arazisi kullanılamaz hale geldi. Queensland ve çevresindeki birçok çiftçi, arazilerini terk etmek zorunda kaldı. Hükümet, sorunu çözmek için 1901'de 5.000 sterlinlik ödül koydu, ancak bu miktar 1907'de 10.000 sterline çıkarılmasına rağmen mücadele yöntemleri yetersiz kaldı.
1912 yılında başlatılan bilimsel araştırmalar sonucunda, Güney Amerika menşeli Cactoblastis cactorum adlı güve türünün tırtılları bölgeye salındı. Bu tür, kaktüslerin iç dokusunu yiyerek kurumasına yol açtı. 1932 yılı itibarıyla kaktüs popülasyonu büyük oranda çökerken, yaklaşık 7 milyon hektar arazi yeniden tarıma kazandırıldı. Bölge halkı, bu böceğin anısına Queensland'deki Boonarga kasabasında bir toplum merkezi inşa etti.
Günümüzde kaktüs varlığı büyük ölçüde kontrol altında tutulsa da, bazı bölgelerde hala varlığını sürdürmektedir. Cactoblastis cactorum güvesinin Florida'ya ulaşarak yerli kaktüs türleri üzerinde biyolojik tehdit oluşturduğu bildirilmektedir.
Yorumlar
Henüz yorum yok. İlk yorumu siz yazın.