'nin ilçesinde, usulü ile üretimi geleneksel yöntemlerle sürdürülüyor. Yerel halk, dedelerinden miras kalan bu geleneği yaşatmak için yaz aylarında üzüm bağlarında çalışarak elde ettikleri üzümleri, kendi imkanlarıyla hazırladıkları kazanlarda ezip, özel mayalama toprağı ile harmanlıyor.

Pekmez Üretim Süreci

Üzümler, 290 derecede kaynatılıyor ve bu işlem yaklaşık dört saat sürüyor. Pekmez hazırlıklarına bahar aylarında bağların bakımı ile başlandığını belirten Mükremin Kökşen, "Bahardan budama ile başlarız. Budaması, mücadelesi, ilacıyla, bakımıyla vakti saati geldiğinde, eylül ayının sonlarına doğru üzümlerimizi bozarız. Bunları torbalarız, topraklarız, çiğneriz. Bunun en önemli özelliği şiresidir. Şiresini kazanlara alırız. Bunları bir gece beklettikten sonra ertesi gün sabahleyin tandırımızı kurarız. Tatlanacak, o çökecek. Üzerindeki toprak karışımı olan şirenin daha da tatlanmasını sağlayan bir görenektir" dedi.

Kökşen, pekmezin yapım aşamalarını da şu şekilde açıkladı: "1'inci aşamada kestirme işlemi yapıyoruz. Buna kestirmeyi yaptıktan sonra tekrar kazandan indiriyoruz, bidonlara ve kovalara dolduruyoruz. Bu aşamada pekmez şiresi durulduktan sonra tekrar kazanlarımızı yıkıyoruz. Tekrar o beklettiğimiz şireleri kazana dolduruyoruz. Bu aşamada 4-5 saat sürekli ateş üstünde pekmez oluşuncaya kadar kaynatıyoruz. Pekmezin özelliği odun ateşinde 4-5 saat kaynatmamızdır. Kaynattıktan sonra belli bir aşamaya geldiğinde su ile alakasını kesiyor ve pekmez oluşumu gerçekleşiyor. İndiriyoruz. Eğer pekmez fazla koyu olursa, bu durumda sünme gibi olur, bal gibi olur. Belli bir kıvamda onun ayarını iyi ayarlamak gerekir."

İmece Usulü Yardımlaşma

Mükremin Kökşen, pekmezi imece usulüyle yaptıklarını ifade ederek, "Komşularımıza yardımlaşma yapıyoruz. Birbirimizin işleri olduğunda salça, pekmez veya herhangi bir ev işlerinde Köşk Mahallesi'nin bu geleneği, göreneğidir. Ancak bu nesildeki gençlerimiz bu işe pek meyil vermiyorlar. Daha hazırcılar, bu iyi değildir. İmece usulü yardımlaşma çok güzel bir şeydir. İnsanlar birbirlerinin işlerini kolaylaştırıyorlar. Pekmezin en büyük özelliklerinden biri de bizim bu Yeşilhisar Ovası'ndaki havasıdır. Pekmezi, üzümü, kayısısı ve domatesi hepsi aromasıyla çok lezzetlidir."

Yeşilhisar'da pekmez üretimi, sadece bir gıda maddesi elde etmenin ötesinde, aynı zamanda bir kültürel mirasın devamını da simgeliyor. Bu gelenek, bölgedeki toplumsal dayanışmanın ve yardımlaşmanın güzel bir örneği olarak öne çıkıyor. İmece usulü, komşuların bir araya gelerek birbirlerine destek olmasını sağlıyor ve bu sayede hem iş yükü hafifliyor hem de sosyal bağlar güçleniyor. Bu geleneksel yöntemler sayesinde, pekmezler hem lezzetli hem de besleyici bir hale geliyor.

Sonuç olarak, Yeşilhisar'daki imece usulü pekmez yapımı, yerel halkın kültürel değerlerini yaşatmaya yönelik önemli bir çaba olarak dikkat çekiyor. Bu geleneğin sürdürülmesi, sadece pekmez üretimi ile sınırlı kalmayıp, aynı zamanda toplumsal dayanışmanın ve yardımlaşmanın da bir sembolü haline geliyor.