'in doğusundaki , su kalitesini artırmaya yönelik yenilikçi bir deneyin sahnesi oldu. 3 bin 300 metrekarelik bir alanda gerçekleştirilen bu çalışmada, yaklaşık 9 bin metreküp göl suyu kullanılarak, suyun temizlenmesi amacıyla gözle görülmesi neredeyse imkansız olan nanokabarcıklar uygulandı. Araştırmacılar, bu yöntemin su kalitesini artırma potansiyelini incelemek için iki aşamalı bir sistem geliştirdi.

İlk Aşama: Hidrodinamik Kavitasyon Uygulaması

Deneyin ilk aşamasında, suyun içinde hidrodinamik kavitasyon oluşturuldu. Bu işlem sırasında fiziksel kuvvetler, siyanobakterilerin su yüzeyinde kalmasına neden olan yapıları etkileyerek alg yoğunluğunun azalmasına yardımcı oldu. Bu aşama, alglerin su yüzeyinde yoğunlaşmasını engelleyerek, suyun daha temiz hale gelmesini sağladı.

İkinci Aşama: Ozon Taşıyan Nanokabarcıklar

İkinci aşamada, suya ozon taşıyan nanokabarcıklar eklendi. Normal hava kabarcıklarından çok daha küçük olan bu yapılar, gazın su içinde etkili bir şekilde dağılmasını sağladı. Böylece, alglerin kontrol altına alınması ve sudaki bazı kirleticilerin azaltılması hedeflendi. Uygulanan bu iki aşamalı sistem, göl suyunun kalitesini artırmada önemli bir rol oynadı.

Deneyin Sonuçları

Deneyin sonuçları, sistemin kısa sürede önemli değişiklikler yarattığını gösterdi. 20 günlük süreçte, sudaki klorofil-a konsantrasyonu yüzde 77,46 oranında azaldı. Ayrıca, siyanobakterilerin izlenmesinde kullanılan fikosiyanin seviyesi yüzde 89,47 düştü. Bu değişim, göldeki alg yoğunluğunun önemli ölçüde kontrol altına alındığını ortaya koydu. Deneyin bir diğer olumlu sonucu ise, kötü kokuya neden olan bazı bileşiklerin miktarının belirlenen eşik değerlerin altına inmesiydi.

Sudaki amonyum azotunun yüzde 78,53'ü giderilirken, göl tabanındaki tortuda bu oran yüzde 39,17 olarak ölçüldü. Ancak, toplam fosforun azaltılmasında aynı derecede etkili sonuçlar elde edilemedi. Araştırmacılar, bu yöntemin doğal göl ve benzeri su alanlarında alg patlamalarını kontrol etmek için kullanılabileceğini değerlendiriyor. Ancak, çalışmanın yalnızca 3 bin 300 metrekarelik sınırlı bir test alanında gerçekleştirildiği için, yöntemin Taihu Gölü gibi çok büyük su kütlelerinde geniş ölçekte uygulanmasının sonuçlarının nasıl olacağına dair daha fazla araştırma yapılması gerektiği vurgulanıyor. Bu bulgular, su kalitesinin artırılması ve açısından umut verici bir yaklaşım sunuyor. Deneyin sonuçları, gelecekte benzer uygulamaların başka göllerde de test edilmesi gerektiğini gösteriyor. Bu tür yenilikçi yöntemlerin, su ekosistemlerini koruma ve iyileştirme potansiyeli taşıdığı düşünülüyor.