İstanbul Modern, yeni binasında izleyicilerle buluşturduğu ikinci koleksiyon sergisi ‘’ ile sanatseverlerin ilgisini çekiyor. Bu , Türkiye’de modern ve çağdaş sanatın 1940’lardan günümüze kadar olan dönüşümünü tarihsel ve tematik karşılaşmalarla yeniden ele alıyor. Dr. Nejat F. Eczacıbaşı’nın adını taşıyan yeni sergi salonunda düzenlenen etkinlik, toplamda 119 sanatçının 230 eserini bir araya getiriyor. Müzenin dört katına yayılan sergide, 43 eser ilk kez sanatseverlerle buluşuyor. Sergi, 31 Aralık 2027 tarihine kadar ziyaret edilebilecek.

İki Bölümden Oluşan Sergi

Sergi, iki ana bölümden oluşuyor ve ilk bölümde Türkiye’de modern ve çağdaş sanatın gelişimi kronolojik bir akışla sunuluyor. Bu bölüm, 1953 yılında Türkiye’de ilk soyut sergiyi açan Adnan Çoker ve Lütfü Günay’ın eserleriyle başlıyor. Bu sanatçılar, Türkiye’de modern sanatın temellerini atan önemli figürler olarak öne çıkıyor. Serginin en dikkat çekici unsurlarından biri, duvarda yer alan Fahrünnisa Zeyd’in eserleri. Özellikle “Bergama” adlı eseri, Zeyd’in figüratif dönemden geometrik tarza geçişini yansıtan önemli bir çalışma olarak değerlendiriliyor. Bu eser, izleyicilere Zeyd’in sanatsal yolculuğunu ve perspektif anlayışını sunuyor.

Kadın Sanatçıların Temsili

Sergide, 1950’lerden itibaren kadın sanatçıların eserlerine de yer veriliyor. Küratör Deniz Pehlivaner, sergide kadın sanatçıların oranının yüzde 47-48 civarına çıkarıldığını belirtiyor. Aliye Berger’in uzun yıllar sonra sergilenen yağlı boya çalışması dikkat çekerken, Yıldız Moran’ın Anadolu’daki kadın ve çocukları görünür kılan fotoğrafları da bu bölümde yer alıyor. Bu eserler, kadınların sanat dünyasındaki yerini ve önemini vurgularken, aynı zamanda toplumsal cinsiyet meselelerine de ışık tutuyor. Ayrıca, Ara Güler’in sokak fotoğrafları ve Cihat Burak’ın hayali kent imgeleri ile Bedri Rahmi Eyüboğlu’nun gecekonduları çiçek gibi betimleyen çalışmaları da sergide bulunuyor. Bu eserler, Türkiye’nin sosyal ve kültürel yapısını yansıtan önemli örnekler olarak öne çıkıyor.

Tematik Seçkiler

Serginin ikinci bölümünde, 2000 sonrası sanat üretimlerinden bir seçki sunuluyor. Bu bölümde, Elif Uras’ın İstanbul Modern koleksiyonuna özel ürettiği “Bu Çark Zor Dönüyor” adlı eseri ilgi çekiyor. Eser, el yapımı çinilerle zenginleştirilmiş ve kadın bedenine atıfta bulunan vazolar içeriyor. Bu çalışma, izleyicilere hem estetik bir deneyim sunuyor hem de kadın kimliğini sorgulayan bir bakış açısı getiriyor. Ayrıca, Refik Anadol’un daha önce İstanbul Modern’de sergilenen eseri de bu bölümde yer alıyor. Anadol’un çalışmaları, dijital sanatın olanaklarını kullanarak izleyicilere farklı bir deneyim yaşatıyor.

Küratörlerin Açıklamaları

Çelenk Bafra, serginin yapısına dair, "Sergi, kronolojik sanat tarihi anlatısını bütünüyle terk etmeden, tarihsel süreklilik ile tematik okumaları aynı kurgu içinde buluşturan bölümlerden oluşuyor" dedi. Bu açıklama, serginin hem tarihsel bağlamda hem de tematik açıdan zengin bir içerik sunduğunu gösteriyor. Deniz Pehlivaner ise, serginin farklı dönemler ve temalar arasında kurduğu ilişkiye dikkat çekerek, ‘Aynı Mavinin Altında’nın, 1940’lardan günümüze uzanan sanat üretimlerini güncel meseleler üzerinden yeniden düşünmeye davet ettiğini vurguladı. Bu bağlamda, sergi sadece bir sanat etkinliği olmanın ötesinde, izleyicilere derin düşünme ve tartışma fırsatı sunuyor. İstanbul Modern, bu sergi ile sanatın toplumsal ve kültürel boyutlarını ele alarak, izleyicileri düşünmeye teşvik eden bir platform oluşturuyor.