'da 598 bin 863 öğrencinin ders başı yaptığı yeni öğretim yılı, Filistinli ortaokul öğrencisi 'nın duygusal konuşmasıyla başladı. Esil, Gazze'deki arkadaşlarına, öğretmenlerine ve okuluna olan özlemini dile getirerek, "Bugün burada eğitimime devam ediyorum. Ama kalbimin bir parçası hala 'deki okul sıramda oturuyor. Acaba şimdi neredeler, acaba bir gün yeniden aynı okul bahçesinde birlikte koşabilecek miyiz? Ben vatanımdaki okulumu çok özledim" ifadelerini kullandı.

Bursa'da 2 bin 71 okulda 598 bin 863 ile 40 bin 699 öğretmen ders başı yaparken, Nilüfer ilçesindeki Endez İlkokulu ve Güzel Sanatlar Müzik Ortaokulu'nda açılış töreni düzenlendi. Törende, Filistinli öğrenciler için gökyüzüne balon bırakıldı. İlköğretim Haftası programında konuşan Bursa Valisi Erol Ayyıldız, "Bir milletin en büyük gücü bilgiyle donanmış, milli ve manevi değerlerini özümsemiş nesiller yetiştirmektir. Türkiye, eğitim alanında attığı kararlı adımlarla çocuklarımızı geleceğe hazırlayan güçlü bir eğitim anlayışını sürdürmektedir" dedi.

İl Milli Eğitim Müdürü Gürhan Çokgezer de eğitim konusundaki düşüncelerini paylaşarak, "Eğitim, farklı hayatları birbirine yaklaştıran güçlü bir bağdır. Çocuğa dünyayı öğretmek ve dünyaya karşı sorumluluk bilinci kazandırmaktır" şeklinde konuştu.

Filistin'den 2024 yılında Türkiye'ye gelen Esil Keşta, yaptığı konuşma ile katılımcıları derinden etkiledi. Esil, "Ben Filistinli bir çocuğum. Bugün ben de sizler gibi okula geldim. Çantam sırtımda, defterlerim önümde, öğretmenim karşımda. Burada okuyabiliyor, derslerime girebiliyor ve arkadaşlarımla aynı sıraları paylaşabiliyorum. Bunun için çok mutluyum. Ama okulun kapısından her girdiğimde aklıma Gazze'deki okulum geliyor. Filistin'de bıraktığım sınıfım, sıram, öğretmenim ve arkadaşlarım gözümün önünde canlanıyor. Burada okul zili çaldığında sınıfa girerken eski öğretmenim birazdan kapıdan içeri girecekmiş gibi hissediyorum. Burada yeni arkadaşlarım var. Birlikte oyun oynuyor, ders çalışıyor ve gülüyoruz. Ama bazen Filistin'deki arkadaşlarımı düşünüyorum. Acaba şimdi neredeler, acaba bir gün yeniden aynı okul bahçesinde birlikte koşabilecek miyiz? Ben vatanımdaki okulumu çok özledim. Koridorlarını, bahçesini, sınıfın penceresinden gördüğüm gökyüzünü, sırama oturup defterimi açmayı, öğretmenimin tahtaya yazdığı kelimeleri, arkadaşlarımla paylaştığım küçücük anları bile özledim. Bugün burada eğitimime devam ediyorum. Ama kalbimin bir parçası hala Filistin'deki okul sıramda oturuyor. En büyük dileğim bütün çocukların kendi vatanlarında, kendi okullarında olması. Bu hislerimle birlikte, eğitimime devam etmek için buradayım ve umarım bir gün Filistin'deki arkadaşlarımla yeniden buluşabilirim. Eğitim, benim için sadece bir öğrenme süreci değil, aynı zamanda bir umut ve özlem kaynağıdır."